User Rating: / 0
PoorBest 

Chicago: Rezolucija 11. juli Dan sjećanja na žrtve genocida u Srebrenici i Dani BH. države

DRŽAVA ILINOIS USVOJILA REZOLUCIJU

Februara 3, 2010 , članovi  Administrativne komisije države Ilinois su jednoglasno usvojili  Rezoluciju HR712 kojom  se 11. juli  proglašava Danom sjećanja na žrtve genocida u Srebrenici i ta nedjelja, Nedjelja Bosne i Hercegovine  države Ilinois. Ovom Rezolucijom su takođe pozvani svi građani države Illinois da se zajednički  zalažu da se zaustavi  ciklus nasilja i da se promoviše miran suživot među svim ljudima na Zemlji.

Sanja Drnovšek Seferović je Direktor Bosanskoameričkog instituta za istraživanje genocida i edukaciju, a Ida Sefer Roche, koja je također govorila je kao djevojčica protjerana iz  rodnog grada. Sponzori  Rezolucije su Greg Harris i Harry Osterman, State Representatives. Usvajanje Rezolucije su pred državnim organima takođe lično podržali Edin Seferović član Bosansko-američkog instituta za istraživanje genocida i edukaciju, Ferid Sefer, član Bosanskoameričkog Instituta za istraživanje genocida i edukaciju, sekretar Kongresa Bošnjaka SAD i editor elekronskog magazine Chicagoraja, Ivica Jurišić, predsjednik BH Kluba, Samija Hajdarević Diab, koja je sa dva sina protjerana iz Bosne i Hercegovine, Emin Drnovšek Seferović, učenik 8 razreda Taft škole.

Transkript govora Sanje Drnovšek Seferović:

- Poštovani članovi Državne administrativne komisije,

Ispred Vas se nalazi Rezolucija  kojom se traži da se 11 juli , svake godine, proglasi Danom sjećanja na žrtve genocida u Srebrenici i da se ta nedjelja proglasi Nedeljom Bosne i Hercegovine u državi Ilinois. Pored toga, pozivamo sve građane države Illinois da se zajednički  zalažu da se zaustavi  ciklus nasilja i da se promoviše  miran suživot među svim ljudima na Zemlji.

Ovo je historijski  trenutak, a ja imam čast da  govorim  u ime  bosansko- američkih građana u Illinoisu,  koji su potpisali   peticiju kojom se traži usvajanje ove Rezolucije, aprila prošle godine, tokom mjeseca posvećenog  prevenciji genocida koji se događaju širom svijeta.

Ova Rezolucija je  u skladu sa: U.S. House Resolution 134 i U.S. Senat Resolution 199, iz 2005, Odlukom Međunarodnog krivičnog  suda osnovanog  za bivšu Jugoslaviju, Rezolucijom Europskog parlamenta od 2009 i sličnim  Rezolucijama koje su usvojene  u državi Micigen i Mizuri.

Sve ove Rezolucije i odluka suda su konstatovale da je pokolj u Srebrenici, kada je 8, 372 Bošnjaka, nedužnih civila, tri generacije muškaraca,ubijeno  od strane snaga vojske bosanskih Srba,  najgori ratni zločin počinjen u Evropi poslije Drugog svjetskog rata.

Za vrijeme agresije na Bosnu i Hercegovinu, koja je na demokratski način postala  nezavisna država, aprila 1992, uz saglasnost  SAD, oko 200, 000 ljudi je ubijeno, 40% od 4, 600, 000 Bosanaca je  raseljeno, a četvrtina ukupnog stanovništva je prisiljena da napusti domovinu.

Teško ranjeni,  žrtve koncentracionih logora i logora silovanja, mnogi od njih su stigli  u SAD-u i među njima i  moji prijatelji Samija Hajdarević Diab sa dva sina i Ferid Sefer sa svojom porodicom a  koji su ovdje sa nama.

Illinois je država koja je pružila najviše, nesebično se ponijela, i u njoj je više od 50, 000 Bosanaca (više od 35, 000 u gradu Chicago) pronašlo svoj novi dom.

Illinois je otvorio svoje bolnice, Illinois je  otvorio vrata škola, Illinois je ponudio poslove. Pronađen je novi način tretmana i liječenja tramatskih

simptoma koji su poslijedica ratnih strahota, a koji se pokazao uspješnim. Danas ima Bosanaca  svugdje u Illinoisu, oni su fabrički  radnici, građevinski radnici, nastavnici, doktori, advokati, naučnici. Oni su uspješni i i savjesni građani Illinoisa.

Država Ilinois je uticala na život hiljada Bosanaca i ponudila  nadu za novi pogled na svijet za milione.

Želim se posebno zahvaliti gospodinu. Gregu Harris, Harry Ostermanu, i svima vama na  sudjelovanju u ovoj Rezoluciji kojom se  nastavlja nesebičnost i traži  istina i pravda.

Želim vam zahvaliti u ime moje prijateljice  Zuhre Osmanović, koja je preživjela  genocid u Srebrenici. Njen muž je ubijen a sin joj je otrgnut iz ruku tog dana, 11. jula 1995. Od tada ga nije nikad više vidjela.. Njen sin je bio istih godina kao moj sin danas, koji je ovdje sa nama .

Zuhra nikada neće zaboraviti taj trenutak, ali mi je rekla da će joj ova Rezolucija  dati  nadu da će pravda i istina  prevladati i da će spriječiti buduće genocide, ne samo u Bosni i Hercegovini već svugdje u svijetu.

Ja lično duboko  vjerujem da mogućnost boljeg razumijevanja u Bosni i Hercegovini i širom svijeta ovisi o našoj spoznaji da su istina i pravda prvi koraci prema pomirenju.